Nieuwsbrief September 2014

Hallo allemaal!
Goed nieuws, slecht nieuws, een glimlach en een traan, het komt allemaal aan de orde in deze tweede nieuwsbrief van het jaar over het wel en wee van Stichting Los Niños in Guatemala. Veel leesplezier!
Sponsorloop 17 april Basisschool 't Schrijverke.
Na weken van voorbereiding was de sponsorloop op basisschool 't Schrijverke in 's Hertogenbosch een feit. Jongens en meiden uit alle klassen zetten hun beste beentje voor door te rennen of te fietsen voor het goede doel. En dat bleek een enorm succes! Er is maar liefst €3585,10 opgehaald, wat een prestatie! De terecht trotse leraren hebben dit bedrag nog eens mooi afgerond naar €4000. Ana-Maria bracht op 16 mei een bezoek aan de school en kwam in elk klaslokaal de kinderen persoonlijk bedanken. Dat maakte dat het 'verre' goede doel ineens een stuk dichterbij kwam, zoals wel bleek uit de vele vragen die er over Guatemala gesteld werden. Een onvergetelijke ochtend was het. Nogmaals muchas gracias aan iedereen die een bijdrage heeft geleverd. De gehele donatie gaat naar het project Semilla de Esperanza y Amor in San Mateo.

Spontaan bezoek van de Nederlandse consul.
Dat het project Semilla de Esperanza y Amor niet alleen Nederlandse kinderen aanspreekt, bleek wel op 8 april toen consul Robert Vergoossen met een aantal vrienden een bezoek bracht aan het project. En hij kwam natuurlijk niet met lege handen. Uit zijn bedrijf had hij kaas, worst en bekertjes met yoghurt meegebracht voor de kinderen. Dat werd natuurlijk smullen.


Triest nieuws dit keer, maar ook een beetje goede hoop
Op 23 mei ging de 11-jarige Juan Carlos Chicop Flores, student van het project Semilla de Esperanza y Amor, met zijn moeder achterop een pick-up truck mais ophalen uit een nabijliggend veld. Helaas schoot de auto door zijn remmen en de auto vloog ettelijke malen over de kop. De moeder was op slag overleden en Juan Carlos werd met zwaar hersenletsel naar het ziekenhuis gebracht. Maar het was niet zijn tijd. Juan Carlos vocht en na tien dagen kwam hij uit een coma en stonden de artsen versteld van zijn vooruitgang. Toen hij op 12 juni het ziekenhuis uit mocht kon hij nog steeds niet praten of lopen, maar dankzij intensieve therapie en bezoeken aan kinderartsen, een neuroloog en een psycholoog was Juan Carlos binnen een paar weken weer bijna de oude.
Bij hem thuis is de situatie lang niet zo goed. Natuurlijk is er verdriet over het overlijden van de 32-jarige moeder, maar daar komt nog bovenop dat de vader er nu ineens alleen voor staat om voor zes kinderen, allemaal onder de 13 jaar, waarvan vijf meisjes, te zorgen. En dat terwijl de familie al tot één van de armste van het dorp behoort. Gelukkig hebben wij, dankzij enkele donaties, Juan Carlos en zijn familie kunnen helpen door een aantal spullen voor hen aan te schaffen zoals een bed, kleren en schoenen voor de hele familie, eten, medicijnen en wat hoognodige verbeteringen aan de woning. We zijn er nog niet, met Juan Carlos en zijn familie, maar het is in ieder geval goed hem weer te zien glimlachen en hij is heel blij dat hij weer elke dag naar het project kan gaan.
Met extra donaties willen wij in hun een kamer woning de aarden vloer vervangen door een cementen vloer en de muren, die van gedroogde klei en bamboestokken zijn opgetrokken, aansmeren met cement zodat de warmte binnen blijft, vooral nu in het kille regenseizoen.
Als u wilt helpen dan kan dat door overmaking op de bankrekening van Los Niños ovv Juan Carlos. Muchas gracias. Iban: NL94 RABO 01668 20 709.
Op de foto Lys en dochter Wendy met Juan Carlos. Zij gingen hem elke dag in het ziekenhuis in Guatemala-Stad bezoeken.

Sportfestival op 24 mei
Veel kleur, luide muziek, zo'n vierhonderd lachende gezichten en vooral veel beweging, dat somt het wel zo'n beetje op, het vierde sportfestival van CasaSito dat werd gesponsord door Los Niños.
De meeste deelnemers van heel jong tot ergens net in de twintig behoren tot één van de organisaties die door Los Niños gesteund worden. Vandaar dat het deze dag dan ook een bonte en leuke verzameling was van jong en oud, kinderen met psychologische problemen, dove kinderen, geestelijk en /of lichamelijk gehandicapten, straatschoffies en muurbloempjes.
De dag begon met een marathon. Van iedere organisatie deden zo'n vier kinderen en jongeren mee aan de marathon terwijl de rest het wat rustiger aan deed in een optocht, compleet met spandoeken, toeters en bellen. De laatste voorbereidingen voor de rest van het evenement waren zo goed als afgerond toen de eerste marathonloper al terug kwam. En niet lang daarna de laatste...Maar waar bleef de rest? De optocht die gepland was voor een uur duurde ineens bijna twee uur vanwege een kleine omweg en een extra rondje in het centrale park, maar dat mocht de pret niet drukken. Na een banaan en wat fris waren de wandelaars er helemaal klaar voor om aan de rest van de activiteiten deel te nemen.
Iedere groep, ingedeeld op leeftijd en herkenbaar door een gekleurd shirt met nummer, nam deel aan alle verschillende activiteiten en dat waren er nogal wat: zumba, voetbal, basketbal, rugby, zaklopen, estafette, hordelopen om zo maar wat op te noemen. Na een paar uur rennen, spelen, zweten en vooral ook veel lachen stond de lunch klaar. Het programma werd afgerond met een demonstratie op de klimmuur en natuurlijk een prijsuitreiking voor de snelste lopers en beste teams. En toen was het tijd om alle vermoeide sporters weer met de bus naar huis te brengen. Moe, maar "lekker" moe...

Wereldwijd Festival in Loon op Zand op 9 juni
Het beloofde een fikse stormachtige middag met veel regen en wind te worden, maar de weergoden waren na een klein buitje bereid ons verder met rust te laten.
Samen met Elsemiek, vrijwilligster van Los Niños, hadden we het naar ons zin en verkochten in een paar uurtjes voor 300 euro aan spulletjes uit Guatemala. Op het eind van de middag kwam Levai, een 12-jarige zeer betrokken jongeman nog eens 50 euro brengen die hij, samen met vriend Rens, had op weten te brengen. Levai en Rens, jullie zijn toppers.

Sponsoring folders/machtigingkaarten door Gianotten
Blij zijn we met dit mooie nieuws uit Nederland!
Gianotten Printed Media, een drukkerij in Tilburg, heeft ons gesponsord door kosteloos 500 donateurkaarten af te drukken op prachtig gekleurd papier. Roos van Dooren (actief in de DOEgroep) had contact opgenomen met Frans Schoemaker en die heeft zich vervolgens hard gemaakt voor Los Niños en mogelijk gemaakt dat de kaarten geprint werden. Bedankt Gianotten! Muchas gracias.
Voor meer informatie: www.gianottenprintedmedia.nl
CasaSito 10-jarig bestaan, 1 juli 2014
Op zondag 29 juni werd het tienjarig bestaan van onze partner organisatie CasaSito op bijzondere wijze gevierd in het bijzijn van onze studiebeursstudenten, sponsors en het lokale bestuur. Het begon met een wandeltocht door het centrum van Antigua naar het kantoor van CasaSito.
Ook al kon niet iedereen aanwezig zijn, er is wel even stilgestaan bij al degenen die deze tien jaar mogelijk hebben gemaakt. En uiteraard was er voor iedereen taart. In dit kort filmpje passeren de afgelopen 10 jaar van CasaSito.

Ook het maandelijkse magazine "Revue" schreef een mooi artikel over tien jaar CasaSito. Klik op de link en ga naar beneden, pagina 20, om het Engels geschreven artikel te lezen.

Jaarverslag en jaarrekening 2013.

Aan de rechterzijde, op de hoofdpagina van de website van Los Niños, is het jaarverslag en jaarrekening 2013 opgenomen.
Afscheid Cees Hoefnagels van Hoefnagels Groep Tilburg
Al sinds Ana-Maria in 2002 vertrok naar Guatemala heeft ze contact met de familie Hoefnagels. Zij hadden een artikel over Los Niños in de krant gelezen en hadden net met het hele gezin en aanhang een reis geboekt naar Midden-Amerika om hun 25-jarig huwelijk te vieren. Ze kwamen bij Los Niños terecht en zijn eigenlijk nooit meer echt weggegaan... Al jaren zijn de Hoefnagels onze trouwe sponsors en ambassadeurs. Dochter Simone was zo onder de indruk dat ze in 2003 de eerste vrijwilligster van Los Niños werd op de school in Alotenango. Ze kwam daarna nog een keer terug en ook broer Luc wist ze enthousiast te maken als vrijwilliger. Op 11 juli jl. nam Cees afscheid van zijn bedrijf om heerlijk te gaan genieten van reizen met zijn vrouw Ellen en vooral van het opa zijn. Zoals hij me schreef: "Ik ben de leukste opa van de hele wereld, maar die schijnen er wel meer te zijn." Zijn afscheid was een gezellig en persoonlijk feest met medewerkers en vrienden maar verder zonder zakelijke relaties. Het is daarom overweldigend dat deze mensen zo enorm hebben bijgedragen aan donaties voor Los Niños, want dat is wat Cees graag wilde. Bijna 2500 euro is op onze rekening gestort! We hebben afgesproken dat dit bedrag in zijn geheel gebruikt zal worden om enkele jongeren in Coban een studiebeurs te kunnen geven gedurende de komende jaren, een vorm van duurzame hulp die op lange termijn echt zal bijdragen aan de ontwikkeling van het land.
Dank je wel Cees voor het kiezen van Los Niños en dank aan al je medewerkers en vrienden voor de gulle giften

12-jarig bestaan Asociación Bendición de Dios.
De tijd vliegt! Het is echt waar, de samenwerking met Los Niños bestaat al 11 jaar en de school, die wij samen met Stichting Kinderprojecten Guatemala in Alotenango hebben gebouwd, is al weer 5 jaar in gebruik! In bijgaande presentatie is te zien hoe het 12-jarig bestaan op 14 en 15 juli gevierd werd.
Presentatie 12e verjaardag BdD.
Bezoek uit Nederland aan de school in Chimachoy, 17 juli
"Dit jaar gingen we eindelijk op vakantie naar Guatemala; ik had Ana-Maria al jarenlang beloofd een keer op de koffie te komen! En het is een bijzondere reis geworden. Guatemala is een kleurrijk land en Antigua een heerlijke stad om te verblijven. Onze zoon Stephan werkte vorig jaar een paar maanden als vrijwilliger op de school in Chimachoy.
Zelf afgestudeerd vond hij het erg moeilijk om te zien wat het betekent als je de kans om te studeren niet krijgt terwijl je wel de capaciteiten hebt. Hij vond dat twee van zijn leerlingen, de broers José Abelino en David Amilcar, de kans om wel te studeren zeker verdienden. Gelukkig kunnen wij, zoals veel andere mensen, een financiële bijdrage geven en we hopen dat deze jongens zo een beter bestaan kunnen opbouwen. Samen met Ana-Maria hebben we eerst de school in Chimachoy bezocht. We werden heel hartelijk ontvangen en het was erg leuk om de mensen die we kenden van de verhalen nu te ontmoeten. Enkele leerlingen speelden na hoe onze zoon Engelse les had gegeven en aan de nieuwe vrijwilliger Alex uit Amerika was goed te merken hoe hij het nu naar zijn zin had op de school. Herinneringen werden opgehaald en hierna gingen we met Laura, de directrice van de school in Chimachoy, op bezoek bij de moeder van onze beursstudenten. Ze woont op een prachtig plekje op de berg maar wat een armoede; een houten hutje zonder water en elektriciteit, geen vloer, een klein houtfornuisje om tortilla's op te bakken, een gammel tafeltje met twee stoeltjes, een paar kleine bedden en een kast van een paar planken met een stukje plastic ervoor en dat was alles. Wat een totaal andere wereld. Ik vond het heel bijzonder dat we bij haar mochten komen kijken en dat ze het aan ons wilde laten zien. Hierna gingen we met z'n allen in Chimaltenango naar de school van haar zoon José Abelino. We werden ontvangen door de directeur die ons een rondleiding gaf. De les was bijna afgelopen en José Abelino mocht met ons mee en bracht ons naar het huis waarin hij samen met broer David Amilcar in weekdagen een kamer huurt. Beide jongens kregen een paar uurtjes vrij om samen met ons te gaan lunchen in de stad en hierna ging ieder weer zijn eigen weg.
Het was een bijzondere en speciale dag in onze vakantie, een dag die we nooit zullen vergeten!"

Ad en Marjolein van Gorp


Voortgang revalidatie Angelito
Mooi om te zien is dat Angelito die in de vorige nieuwsbrief nog in een rolstoel zat, zich nu voortbeweegt met een looprek. In het project zijn tegen de wanden houten relingen aangebracht zodat Angelito zich daarlangs kan voortbewegen. Hij begint ook al meer te praten dus we hebben goede hoop dat over niet al te lange tijd Angelito net zo mondig en mobiel zal zijn als ieder ander kind. We houden de moed erin

Bezoek Djoser reisgezelschap
Op 6 augustus jl. rond 12.00 uur ontving ik een telefoontje van de reisleider van een Djoser reisgezelschap met het verzoek om in de middag een project van Los Niños te kunnen bezoeken. Het gezelschap was de avond tevoren om 23.00 uur aangekomen en bleven maar een dag in Antigua. Maar een projectbezoek mochten ze niet missen volgens de reisleider.
Een paar telefoontjes verder was het geregeld en konden de reizigers terugkijken op een prachtig bezoek aan Semilla de Esperanza y Amor. Ze waren allemaal zeer onder de indruk.

Wat is PayPal.
Los Niños heeft nu ook Paypal! Via de PayPal knop op onze website (onder het kopje "sponsors" kunt u aan ons nu snel, gemakkelijk en veilig on line een donatie overmaken
Herdenking slachtoffers MH17
Ook in Guatemala kon ik niet mijn ogen sluiten voor deze vreselijke gebeurtenis. Er zijn bijna geen woorden voor, maar gelukkig hebben sommige mensen de gave om dit grote drama op een bijzondere manier op papier te zetten. Een kleine troost vond ik in onderstaand gedicht dat ik graag met jullie wil delen.

Herdenkingstekst ter nagedachtenis van de slachtoffers MH17 van stadschroniqueur Eric Alink, uitgesproken op Parade Den Bosch op 23 juli 2014

Zonnebloemen


De dood is een notaris.
Zelfs in de zomer tot overwerk bereid.
In zwart pak trekt hij loten.
Vier cijfers, twee letters.
Hardop leest hij voor waar de klappen vallen.
Wij horen 5247 KV en andere adressen in Brabant, ons land, de wereld.
Willekeur woont overal.
Dan is de zomertrekking voorbij
De dood een postcodeloterij.

Wij lezen de lijsten met namen.
Kinderen, mannen, vrouwen.
Wie voorzag hun lot?
Op akkers en erven zoeken wij het antwoord,
nadat op een zomerse dag
298 vragen zomaar
uit de lucht zijn komen vallen.
Wij zoeken vergeefs.
Op deze velden groeit slechts waarom.

Hoe het lot huishoudt hier en elders:
het slot dat op de sleutel wacht.
De goudvis die voor altijd bij de buren blijft wonen.
De kaart op de kokosmat voor het kinderfeestje - na afloop word je thuisgebracht.

De dood is een notaris in het zwart.
Met volle vaas op zijn bureau:
zonnebloemen uit Grabovo.
Hij keert en kantelt,
draait de vaas steeds rond.
Maar alle bloemen bleek en geel
draaien zich weg - zij zagen te veel.
Buigen hun hoofden naar de grond


Tot de volgende keer.
Ana-Maria uit Guatemala