Nieuwsbrief Los Niños Juli 2013  

In de tweede nieuwsbrief van 2013 weer nieuwe wetenswaardigheden over Los Niños en over Guatemala. Veel leesplezier.

Nederlandse Ambassade gesloten.
De Nederlandse ambassade  heeft op 30 juni jl. voorgoed haar deuren in Guatemala gesloten. De Nederlanders in Guatemala zijn nu aangewezen op de ambassade in Costa Rica. We hebben nu wel een consulaat met als honorair consul-generaal Rob Vergoossen. Voor Rob en zijn medewerkers zal het een groot genoegen zijn om u in de toekomst op het consulaat te mogen ontvangen. Telefoonnummer van het consulaat is (00502) 6634-5586. Ook bereikbaar via de website www.holaguate.com
  
    


Facebook pagina Los Niños.

Voor degenen die het nog niet wisten, regelmatig verschijnen er nieuwtjes op onze Facebook pagina. Op onze website ziet u op de hoofdpagina rechts het logo van Facebook, als u daarop klikt komt u op de pagina terecht en natuurlijk altijd doen “Like”.

Filmpjes op de website.
Vindt u het leuk om af en toe eens een filmpje van Los Niños te bekijken, ga dan naar het kopje filmpjes op de hoofdpagina van de website en kies daar uit welke u wilt zien. Veel plezier.

Het jonge leven van Angelito in San Mateo.
Zes jaar geleden werd in San Mateo een 6-maands kindje geboren dat de naam Angelito (engeltje) kreeg. Niemand had verwacht dat hij lang zou leven. Zijn moeder, het is bijna niet te geloven, was nog maar 12 jaar oud.
U vraagt zich natuurlijk af hoe ze zwanger is geraakt? Dat moeten we de priester in het dorp vragen. Iedereen in het dorp weet dat hij de vader is en hij preekt nog steeds elke zondag in de kerk. Ongelooflijk dat dit kon gebeuren. Het was een emotioneel initiatief van directrice Lys van het project Semilla Esperanza y Amor om Angelito op te nemen in haar project. Hij kon niet lopen en niet praten en huilde bijna de gehele tijd. Maar toen kwam vrijwilliger Edoardo Toledo uit Italië en in enkele maanden heeft hij met veel geduld en liefde Angelito zover gekregen dat hij nu met ondersteuning al een beetje kan lopen, dat hij regelmatig lacht en al een beetje praat. Hij draait gewoon mee in de lessen en heeft sinds kort een speciaal voor hem op maat gemaakte rolstoel die hij zelf kan voortbewegen. Een donatie van een organisatie die rolstoelen maakt. Op de foto's Angelito in een geleende en op maat gemaakte rolstoel.

 


Slachtoffers bang om opnieuw te getuigen in proces Ríos Montt.
Op 10 juni jl. stond het volgende in de krant.
Efraín Ríos Montt, de voormalige dictator, werd op 10 mei jl. door de rechter in zijn land veroordeeld tot 80 jaar gevangenisstraf voor genocide en misdaden tegen de menselijkheid. Mensenrechtenorganisatie Amnesty International noemde het strafproces ''het proces van het decennium''. Maar enkele weken later annuleerde het Grondwettelijk Hof die veroordeling. Het nieuwe proces gaat mogelijk in april volgend jaar van start. Tijdens de dictatuur van Ríos Montt  maakte het leger zich schuldig aan genocide in inheemse dorpen. Er werden minstens 1771 mensen gedood, minstens 1485 meisjes verkracht en 29.000 mensen uit hun huizen verdreven, luidde de aanklacht.
Bij zijn veroordeling vorige maand oordeelde de rechtbank dat Ríos Montt van maart 1982 tot augustus 1983 de absolute macht had waardoor hij volledige kennis had van de gepleegde misdaden en die niet heeft tegengehouden. Het heeft vele jaren begeleiding gekost om slachtoffers hun angst om te getuigen te helpen overwinnen, zegt CALDH-woord-voerder José Rodríguez. Meer dan de helft gaf al te kennen geen tweede keer meer te willen getuigen. Ze vrezen dat ze opnieuw onder druk zullen worden gezet.
 

Samenwerking met Stichting CasaSito.
Via financiële bijdragen van Los Niños aan CasaSito is het mogelijk dat vele jongeren een studiebeurs krijgen. Wij leveren het geld en zij zorgen ervoor dat de student goede cijfers haalt en gemotiveerd blijft om te studeren.
Vanaf januari 2013 heeft Alice Lee, na 10 jaar geleden de stichting opgezet te hebben, het stokje doorgegeven aan de 42-jarige Maritza Ortiz, geboren in Puerto Rico en lange tijd in Amerika gewoond. Twee jaar lang heeft Alice haar ingewerkt zodat Maritza deze verantwoordelijke positie kon gaan bekleden. Alice blijft zeer nauw betrokken bij alles wat binnen CasaSito speelt als penningmeester van de Stichting en als tussenpersoon voor meerdere organisaties die CasaSito financieel steunen.
Op de foto rechts van mij Maritza en links van mij Manuela Rosales, de voorzitter van stichting CasaSito en tevens advocaat/notaris van CasaSito en Los Niños. Op de andere foto Alice.

 

Mooi nieuws uit Alotenango.
Francisco (in de wandelgangen Coco genoemd) werd in 2006 het boegbeeld van Los Niños, hij was toen 10 jaar en is nog steeds te zien op het briefhoofd van Los Niños met een klein hondje in zijn handen. Op een werkbezoek aan de basisschool Melanjoco in Alotenango hoorde Ana-Maria ineens achter zich “Hola seño Ana-Maria” van iemand met een zware stem. Daar stond Coco. Zijn lach is niet veranderd maar de rest wel. Hij is uitgegroeid tot een knappe jongeman. In oktober studeert hij af aan de middelbare school en wordt dan 18 jaar. Dankzij een studiebeursprogramma kan hij in 2014 verder studeren voor onderwijzer, een studie van nog eens 3 jaar. Elke dag praat hij een uur op de lokale radio over allerlei zaken die hem bezighouden.
De missie van de directeur van de school, Julio Garcia, is om alle kinderen te begeleiden vanaf de kleuterschool tot en met het behalen van een diploma aan een beroepsopleiding. Een prachtig streven en Los Niños hoopt van harte dat het een grote groep kinderen gaat lukken om zover te komen.

 

Triest nieuws uit Alotenango.
Op 8 juni 2013 stierf leerling Denilson in de leeftijd van 11 jaar. Hij zat in groep 6 en had kanker. De maand voordat hij stierf was hij al te zwak om naar school te gaan. In kleine groepjes gingen de klasgenoten van groep 6 hem regelmatig bezoeken. Ook op school werd er veel over hem gesproken. Zaterdag 9 juni waren alle klasgenootjes aanwezig bij de begrafenis. Hij laat zijn ouders en een broer achter. Los Niños heeft een financiële bijdrage gegeven voor de kosten van de begrafenis.

Op 9 juni werd ook de vader begraven van 2 meisjes, die op de basisschool zitten in groep 2 en 3. Hij had al langere tijd maagproblemen en waarschijnlijk door geldgebrek is hij te laat naar de dokter gegaan en was het niet meer te genezen. Hij is 57 jaar geworden. Ook voor deze begrafenis hebben we een financiële bijdrage gegeven.

Wat wil ik later worden.
Deze vraag is erg belangrijk als je op de basisschool zit en je kan maar beter op tijd al daarover gaan nadenken. Op de school in Alotenango werd daar een hele week aan besteed en de kinderen mochten op hun eigen manier schrijven en tekenen wat ze graag zouden willen worden. Zonder twijfel waren er vele kinderen die leerkracht willen worden, maar ook dokter, dierenarts, metselaar, soldaat, kok, taartenmaker en verpleegster behoorden tot de favoriete beroepen.

    
   


Vakbondswerk meest gevaarlijk in Guatemala.
De Internationale vakbondsorganisatie ITUC - waarvan ook het CNV lid is - maakt jaarlijks de balans op van de arbeids- en vakbondsrechtensituatie in 87 landen. De uitkomst is dat werkloosheid en inkomensongelijkheid wereldwijd toenemen. Vakbondsleiders moeten hun inzet voor banen, rechten en gelijkheid vaak bekopen met het verlies van hun baan en soms zelfs van hun leven. Guatemala is het meest onveilige land voor vakbondswerk. Sinds 2007 zijn daar 53 vakbondsvertegenwoordigers vermoord. Daarnaast zijn er vele pogingen tot moord, marteling, kidnapping en doodsbedreigingen gerapporteerd. In Guatemala heerst door de onveiligheid een cultuur van permanente angst, die het werknemers vrijwel onmogelijk maakt een beroep te doen op hun rechten. (Bron: CNV Internationaal 13 juni 2013)

Toename tienermoeders in Guatemala.
Volgens gegevens van Unicef hebben meer dan vijftigduizend meisjes jonger dan 19 jaar afgelopen jaar een kind gekregen. "Drieduizend hiervan zijn meisjes tussen 10 en 14 jaar", aldus Christian Skoog, vertegenwoordiger van Unicef in Guatemala. En sterker nog, afgelopen jaar zijn 32 meisjes van 10 jaar oud bevallen.
De statistieken van de Verenigde Naties wijzen Guatemala, Nicaragua en Honduras aan als landen in Latijns Amerika met het hoogst aantal zwangerschappen bij minderjarigen. "Guatemala heeft het hoogste percentage tienermoeders" voegt Skoog toe. Dit fenomeen beïnvloedt ook moedersterfte waarin Guatemala een van de hoogste posities in de wereld heeft: 139 doden per 100.000 geboorten. Buurland Costa Rica, heeft slechts 30 gevallen gemeld. Voor Unicef is het gebrek aan onderwijs de belangrijkste oorzaak van de toename van tienermoeders. "Er zijn wel plannen om een toegankelijker onderwijssysteem in het land te creëren, maar het is nog niet voldoende. Er bestaat nog geen kwalitatief goed onderwijs in het land. Er zijn in Guatemala vrij goede wettelijke regelingen, maar de inkomsten van de staat zijn nog te laag om dit systeem daadwerkelijk in werking te zetten".
Bron: La Chispa. Dit is een kwartaalmagazine én de website voor liefhebbers van Latijns Amerika. Journalistiek, betrokken, informatief, scherp. Een interactieve community met echte chispa: levendig en met passie. www.lachispa.eu.   


Moederdag in Chimachoy.
Op elke school in Guatemala wordt moederdag gevierd, zo ook op de middelbare school in Chimachoy.
De leraren en studenten waren verantwoordelijk voor het eten en het maken van het moederdag cadeau. Een prachtig vaasje dat door de leerlingen mooi beschilderd werd. Vrijwilliger Stephan van Gorp heeft er 2 maanden gewerkt en er een mooie fotoreportage van gemaakt en vond het een hele bijzondere ervaring.
Klik op de foto om het fotoalbum te openen. 

Afscheid van collega Christel Tinselboer.
Christel aan het woord:
“Een onvergetelijke tijd…11 jaar Guatemala!
‘Er is een tijd van komen en een tijd van gaan'
Het grote avontuur begon voor mij allemaal in 2002 toen ik naar Guatemala ging om Spaans te leren, vrijwilligerswerk te gaan doen en natuurlijk heerlijk te gaan reizen. De Spaanse taal had ik zo onder de knie, het vrijwilligerswerk vulde mijn dagen met plezier, genot en heel veel voldoening. Het reizen maakte alles compleet van wat mijn eerste ervaring zou zijn in Midden Amerika. In een woord ‘overweldigend'.
In deze tijd ontmoette ik ook mijn Guatemalteekse vriend, die 11 jaar na dato de liefste vader is voor mijn 2 schatten van kinderen.
Er is veel gebeurd. Ik werkte als leerkracht Engels en Nederlands, heb een Montessorischool opgezet en de afgelopen drie jaar ben ik werkzaam geweest bij Stichting Los Niños. Allemaal fantastische ervaringen.
In deze tijd heb ik geweldige en hartverwarmende mensen leren kennen, die ik enorm zal gaan missen. Ze hebben allemaal een speciaal plekje in mijn hart. En dat plekje blijft daar en draag ik met mij mee waar ik ook zal zijn. Het mooie Guatemala met haar prachtige vulkanen, haar kleurrijke straatbeeld, de hardwerkende mensen, de gevarieerde keuken en niet te vergeten de prachtige ‘chickenbussen'. Het land waarvan ik ben gaan houden. De roots van mijn man en kinderen. Het land dat ik koester. Ik zal het missen.
Nee, vergeten doen we deze prachtige tijd zeker niet en we komen terug.
Maar nu hebben we de stap gezet om naar het mooie Nederland te gaan.
De onderwijsmogelijkheden voor onze kinderen zijn daar de voornaamste reden van. Onze kinderen komen op de eerste plaats en we willen ze het beste kunnen geven. Ook de veiligheid speelt een belangrijke rol bij onze beslissing om onze kinderen te laten opgroeien in Nederland. Ik heb een mooie baan in het Voortgezet Speciaal Onderwijs kunnen krijgen waar ik mijn vele onderwijservaringen weer kan gebruiken. Een hele mooie uitdaging!

Via deze weg wil ik Ana-Maria, het bestuur in Nederland en in Guatemala ontzettend bedanken voor de kans, die ik gekregen heb om dit prachtige werk te mogen doen. Bedankt voor de steun, het vertrouwen en de fijne samenwerking.
Ook wil ik de projectleiders bedanken voor hun samenwerking, de vrijwilligers voor hun inzet en hun vriendschappen. En niet te vergeten de fantastische collega's, die ik opeens kreeg toen we gingen samenwerken met CasaSito.
Muchas gracias y un abrazo fuerte a todos! Hasta luego!
Een nieuw avontuur gaan we tegemoet…..Nederland we komen eraan!”

Ana-Maria is heel blij voor Christel dat ze een mooie baan in Nederland heeft gekregen en haar kinderen daar een betere toekomst kan geven. Maar als collega vindt ze het heel erg dat Christel er niet meer zal zijn om haar met raad en daad bij te staan. Muchas gracias Christel voor de fijne samenwerking en heel veel succes.
Dankzij de samenwerking met CasaSito kan Ana-Maria vanaf augustus rekenen op de steun van de collega's binnen CasaSito.

Dank u wel.
En uiteraard besluiten we de nieuwsbrief weer met u allen te bedanken voor de steun aan Los Niños in wat voor vorm dan ook. Dat de zomer maar lang mag blijven duren en u er lang van mag genieten.

Team Guatemala
Christel en Ana-Maria