|
hulp aan gezinnen
koffieplantage capetillo | |
Koffiepluk
In de tijd van de koffiepluk (de laatste drie maanden van het jaar)
is het een drukte van jewelste in grote delen van Guatemala.
Mensen lopen van 's morgens vroeg tot 's avonds laat te rennen om de
koffiebes, die dan vuurrood aan de plant hangt, te plukken. Zelfs de
allerkleinsten ontspringen de dans deze keer niet. Ze kunnen dan wel
niet bij de takken komen, maar ze worden ingezet om de bonen te
sorteren, te wassen en ze te drogen te leggen in ellenlange rijen
koffiebonen - vaak met hun baby-broertje of zusje op hun rug.
De plantage
Op de finca Capetillo zijn tijdens de pluk ongeveer 600 mensen
(150 families waaronder 300 kinderen) aan de slag om alle koffie
geplukt te krijgen voor Oud en Nieuw. Ze komen van verre met het
hele gezin en leven onder erbarmelijke omstandigheden. Vele van hen
zijn zigeuners, armer dan arm, die rondtrekken van plek naar plek
om hun brood te verdienen (nu is het koffie, straks zijn het bananen
en later wordt het goud uit de grond gegraven).
Ze leven vaak langs de weg en zo nu en dan slapen ze in barakken, zoals nu op de finca.  Het gebouwtje - wat palen afgedekt met zeil en een golfplaten dak - ligt verscholen tussen bomen, midden tussen koffie- en maïsvelden. Binnen is het donker en bedompt. De ruimte is gevuld met rijen stapelbedden (in elkaar getimmerde planken) soms vijf boven elkaar. De mensen worden uitgebuit door de eigenaren van de koffieplantages. Voor het plukken van een zak van 50 kilo koffiebonen ontvangen ze 1,50 euro. En het plukken van die 50 kilo duurt een hele dag. Het werk is zwaar en vermoeid komen ze terug en moeten dan nog een eigen potje koken. Dan gaan ze slapen met het hele gezin op een plank onder een zeil. De kinderen moeten al op heel jonge leeftijd meewerken en groeien hier op zonder enige vorm van onderwijs. Ze hebben veel problemen met hun gezondheid zoals parasieten, infecties en ondervoeding. | |
| |
Wat hebben we gedaanOp 28 oktober 2004 werd ons programma officieel geopend met twee voetbalwedstrijden, tussen de koffieplukkers en de mensen van het project in Alotenango en tussen de vrijwilligers en een plaatselijke club die op uitnodiging is gekomen. Tussen de twee wedstrijden door was er een lunch voor de kinderen en hun ouders. Het laatste uur hebben we nog met de kinderen spelletjes gedaan.Sport en spel 
Vervolgens zijn we elke donderdagmiddag met vrijwilligers en leraren
van het project in Alotenango naar de koffieplantage gegaan om de
kinderen een leuke tijd te bezorgen met sport/spel en handvaardigheid.
Met meegebracht materiaal, zoals kleurplaten, potloden, kleurtjes,
schaartjes, gummen en puntenslijpers, is er van harte lust met de
kinderen geknutseld. Het was geweldig om te zien hoe ook de ouderen vol overgave hebben mee gekleurd, geknipt en geplakt om die mariposa (vlinder) maar zo mooi mogelijk op hun satéprikker te laten flapperen. 
Momenten om nooit meer te vergeten. Lachende gezichtjes als we daarna ook nog eens met een pan dulce (zoet broodje) en drankjes voorbij kwamen. Hun middag is dan wel compleet! Medische hulpDrie doktoren - twee Guatemalteekse vrouwen en een Nederlandse arts die bij ons te gast was - zijn samen met een tandarts geheel op vrijwillige basis twee weekenden bezig geweest om de mensen te onderzoeken en waar nodig te verzorgen. In een gebouwtje werd een 'farmacia' ingericht, waar de mensen na het consult langskwamen en hun voorgeschreven medicijnen meekregen (zoals paracetamol, antibiotica, wormenkuren, hoestdranken, vitamines).Ook werden soms zetpillen voorgeschreven voor de kinderen. Dit zorgde voor de nodige hilariteit en ongeloof als werd uitgelegd dat deze er 'aan de andere kant' in moesten - dus heeft Carla het voorgedaan bij een aantal baby's. Verder kreeg iedereen een tasje mee met een luizenkam, zeep en kledingzeep. 
Enkele ernstige gevallen zijn er uitgepikt en zij konden de volgende dag mee naar het ziekenhuis of oogkliniek. De volgende ochtend stond er echter niemand klaar om mee te gaan. Het bleek dat ze 30 quetzal (3 euro) moesten betalen - wat ze normaal op een dag verdienen - om een dag vrij te krijgen. Zelfs toen we na een gesprek met de opzichter hebben aangeboden dit voor hen te betalen, wilden de mensen niet meekomen, omdat een dag niet werken ook een dag niets verdiend betekent. Kerst en Oud & Nieuw
Op zaterdag 18 december hebben we een kerstviering georganiseerd.
We begonnen met het populaire spel met de piñata's. Zodra er één
snoepje op de grond viel, doken er massaal 300 kinderen op.
Zelfs de ouders doken op de rondvliegende snoepjes.
Vervolgens verscheen de kerstman ten tonele en doken alle kinderen joelend op hem. Hij werd haast volledig onder de voet gelopen - het was één krioelende massa van kinderen. Ook hier kennen ze de polonaise, dus onder het genot van luide kerstmuziek gingen we in een lange sliert over het terrein. 
Tot slot, voor de kinderen het hoogtepunt van de dag,
waren er kerstcadeautjes, voor elke jongen een autootje en voor elk
meisje een mooie pop. Alle ouders kregen een pak met kerstkoekjes
en ook dat werd heel dankbaar ontvangen.
Tamales Op oudejaarsdag zijn er tamales uitgedeeld (gevulde maïspasta met vlees en groenten, gestoomd in een bananenblad), wat het traditionele eten is hier op oudejaarsavond. VoedselpakketMet kerstmis heeft Los Niños een grote donatie ontvangen van een Koreaans bedrijf in de vorm van suiker, olie, bonen, rijst en andere etenswaren. Dankzij deze donatie hebben we half januari, toen de koffiepluk was afgelopen en de mensen weer op weg gingen (terug naar hun dorpen of op zoek naar werk op een andere finca), alle gezinnen een voedselpakket mee kunnen geven. | |
| |
|
home stichting los niños de mensen erachter projecten foto's nieuws uit guatemala vrienden van los niños steun los niños informatie vrijwilligers contact |
We willen vooral iets doen voor de kleine kinderen in de periode
van de koffiepluk. We willen graag dat ze weten dat er ook mensen
zijn die het beste met hen voor hebben, dat we een glimlach op hun
gezichtjes kunnen toveren, ze even kind laten zijn, hoop geven op
een betere toekomst.