Antigua, januari 2004



Lieve vrienden,

De eerste nieuwsbrief in het jaar 2004. We hebben al een tijdje niks van ons laten horen maar we wonen nog steeds in Antigua, Guatemala.
Alle twee zijn we in Nederland geweest waar we weer enorm ons best hebben gedaan om onze achterban te informeren over wat we zoal doen en waar we mee bezig zijn.

Nederland

Er is eind oktober 2003 een bijeenkomst geweest in Tilburg waar we ruim 250 mensen mochten begroeten. Donateurs, vrijwilligers en belangstellenden, werkelijk een geweldige opkomst.
Ook de kerstactie, die we daar introduceerden, heeft ons gelukkig geen windeieren gelegd. We kunnen er weer tegenaan en vele kinderen kunnen we namens u een jaar naar school sturen, waarvoor onze hartelijke dank.

Begin november zijn we weer naar Guatemala gegaan waar we ons bezig hielden met het organiseren van kerstactiviteiten voor de projecten.
Ook kwamen er 3 mondhygiŽnistes en een tandarts hier werken dus dat moest goed voorbereid worden.

Kerstavond

Kerstavond hadden we 25 Nederlands sprekende vrijwilligers uitgenodigd in ons huis "Los Tulipanes" om gezamenlijk deze avond door te brengen. Door Carla was een fantastisch diner voorbereid en we mogen zeker zeggen dat het een avond was met "een gouden randje". Getuige ook de vele meters Chinees vuurwerk die als dank voor de deur de lucht in knetterde. Al met al een drukke maar wel heel gezellige periode.

2004, een bijzonder jaar

2004 Wordt een bijzonder jaar voor ons. We gaan ons intensief bezig houden met ons schoolproject in Alotenango. Dit jaar gaan we daar 200 kinderen opvangen en in deze brief willen we u daar graag meer over vertellen.

Scholenproject Alotenango

In juli 2003 kwamen we voor het eerst in contact met Julio Cesar, een Guatemalteek die zich inzet voor de allerarmsten uit dit afgelegen dorp aan de voet van de altijd nog werkende vulkaan Fuego.
Julio had zichzelf een jaar de tijd gegeven om dit project van de grond te tillen en net voor het jaar om was ontmoette hij ons. Julio ving ongeveer 85 kinderen op waarvan er een aantal naar de openbare school gingen en het merendeel van de kinderen tussen de 9 en de 15 jaar leerde hij lezen en schrijven.

De regering zegt dat het onderwijs gratis is, maar er wordt wel inschrijfgeld en een uniform verplicht gesteld. Als je dan weet dat de meeste mensen moeten leven van 1,50 euro per dag, dan kun je je wel voorstellen dat naar school gaan geen prioriteit is.

Vele malen had hij er bijna het bijltje bij neergelegd, maar toen er een kindje 6 jaar met een eigen stoeltje, schriftje en potlood voor zijn neus stond met de vraag of Julio hem wilde leren lezen en schrijven, kon hij het gevoel niet van zich afzetten dat hij wel degelijk op de goede weg zat en nodig was in deze arme gemeenschap.
Wij waren erg onder de indruk van de armoede van de bevolking en de energie en de beweegredenen van Julio, zodat we besloten hem te gaan helpen.

Plan

Heel veel hebben we met elkaar gesproken hoe we dit gingen aanpakken en Julio is met een geweldig plan gekomen. Meteen hebben we vrijwilligers naar het project kunnen verwijzen en die hadden allemaal hetzelfde goede gevoel erbij. Hier is onze steun hard nodig en hier kunnen we daadwerkelijk wat betekenen voor de gehele gemeenschap.
In een half open gebouwtje met zand op de vloer, geen glas in de ramen en geen deur, probeerde hij helemaal alleen 85 kinderen iets van leren en schrijven bij te brengen. De stoeltjes waren een stuk steen en de tafels waren een paar stenen met een plank erop, maar het was wel een plek voor de kinderen waar ze zich veilig konden voelen en waar ze vooral liefde en aandacht kregen.
De gezinnen zijn zo groot (7 kinderen en meer), dat de moeders geen tijd hebben om ze aandacht te geven.

In oktober 2003 hebben we 2 kleine huisjes naast elkaar kunnen huren waar we 200 kinderen kunnen gaan opvangen, 100 in de ochtend en 100 in de middag. Er zijn 3 leraressen aangenomen en dankzij de vele donaties van de vrijwilligers en andere gulle mensen is het schooltje klaar voor gebruik.
De missie is dat alle kinderen hier gebruik van kunnen maken ongeacht hun geloof en/of achtergrond. Er wordt een bezoek gebracht aan de ouders en hun huisje (als je het zo mag noemen, krotje is een beter woord) en er wordt gekeken naar hun economische omstandigheden. Er wordt gewerkt aan een vertrouwensband met de ouders, want 60% kan niet lezen en schrijven en daardoor hebben ze weinig geloof in educatie.

Wij geloven heilig dat we door middel van educatie de ketting van armoede kunnen doorbreken.
Van de ouders wordt wel verwacht dat ze meewerken, niet met geld maar wel met hand-en spandiensten zoals het schoonmaken van het schoolgebouw. De school zal een open karakter krijgen zodat ook de ouders er met hun problemen terecht kunnen. Voor eenieder zal er respect en aandacht zijn.

Inschrijfdagen

Wat schetst onze verbazing toen er tijdens de inschrijfdagen honderden mensen voor de deur stonden. We wilden namelijk aan tachtig 5-jarige kinderen de kans geven om naar "Los Tulipanitos" (naam van de kleuterschool) te gaan. Er was plaats voor 100 kinderen, maar omdat we op 20 kinderen van 8 en 9 jaar stuitten die nog nooit naar school waren geweest, hebben we gezegd hen een kans te willen geven om te leren lezen en schrijven.
Het is vreselijk om deze keuzes te moeten maken, maar aan alles is een limiet.

Melkproject

Via de Orde van Malta kunnen we meedoen aan een melkproject. 800 Kinderen worden maandelijks gewogen en krijgen ongeveer 5 pond melkpoeder per maand voor 50 eurocent. Dit gaan we dit jaar uitbreiden naar 1500 kinderen. Via contacten die Julio Cesar heeft, kunnen er 150 gezinnen regelmatig van groenten en kleding worden voorzien.

We gaan ons intensief bezig houden om de hygiŽnische omstandigheden en eenzijdige voeding te verbeteren. We worden daarbij ondersteund door 2 jonge vrouwen, Jolanda en Nathalie, die voor langere tijd zullen blijven en zich daar helemaal in gaan verdiepen.
Een keer per maand komt er op zondagmorgen een arts die de ernstigste gevallen kan behandelen. Zij doet dit geheel gratis.

Studiebeurs

Vijf veelbelovende meisjes hebben via ons dit jaar een studiebeurs gekregen voor de middelbare school. Deze meisjes hebben gemiddeld door de jaren heen meer dan 85% gehaald op school. De financiŽle situatie bij hen thuis is schrijnend, maar is helaas wel een criterium waar het gezin aan moet voldoen willen wij ze verder helpen.

Het is heerlijk te weten dat we hun dromen om dokter, lerares, advocaat of verpleegster te worden, kunnen laten uitkomen.

Op het moment verzorgen we 2 maaltijden per dag voor 8 kinderen van twee moeders die verslaafd zijn aan de alcohol. De kinderen zijn tussen de 0 en 8 jaar en zeer ernstig ondervoed, verwaarloosd en volledig mensenschuw. Nooit hadden we dit eerder gezien.
We kunnen helaas de moeders niet helpen, want zelfs het eten van de kinderen verkopen ze voor drank. Deze 8 kinderen worden elke ochtend en middag in het project voorzien van een maaltijd. De leraressen en Julio gaan wekelijks een dienst draaien om dit te realiseren. Dit zijn situaties die ons onder ogen komen en waar we dan ook geen nee tegen kunnen zeggen. Werkelijk vreselijk.

Vrijwilligers

In dit schoolproject worden vele vrijwilligers ingezet. Optimaal werken we als er 7 vrijwilligers 's morgens zijn en 7 's middags. De vrijwilligerscoŲrdinator Irene, die tevens sociaal werkster is, gaat op familiebezoek en begeleidt de vrijwilligers. Een stevige taak waar zij de aangewezen persoon voor is en die ze vol overgave doet.

Op het moment zijn we bezig met een cursus voor de vrijwilligers om hen een beetje wegwijs te maken in het project. In 5 middagen wordt aan hen uitgelegd hoe er gewerkt wordt en bezoeken zij families. Wij hopen hiermee te bereiken dat de vrijwilligers voorbereid zijn op wat hun te wachten staat. Het is een zware en verantwoordelijke taak die, om teleurstellingen te voorkomen, voorbereiding en begeleiding vraagt.
Grote bewondering hebben we voor deze, vaak jongelui, die veel vrolijkheid, liefde en aandacht schenken aan de kinderen.

Lieve mensen, we hebben het project goed op de rit staan en hebben er alle vertrouwen in dat het goed gaat draaien, dus kunnen wij even twee weken naar Cuba om daar van de zon, zee en zaligheid te genieten.
1 Februari zijn we weer terug met hernieuwde energie. Jeroen en Paul (2 Nederlandse vrijwilligers) wonen dan tijdelijk in ons huis, passen op Keetje en nemen de dagelijkse zorgen even van ons over. Heerlijk.

In de volgende nieuwsbrief zullen we een ander project van ons onder de loep nemen.

Een warme groet van
Ana-Maria en Carla