Antigua, augustus 2003 (3)



Lieve vrienden,

De laatste mail voor het reces van Carla en Ana-Maria. Carla gaat maandag 25 augustus naar Nederland en Ana-Maria volgt haar 22 september. Zoals jullie hebben kunnen lezen hebben we alles goed kunnen afsluiten en zijn er genoeg plannen voor 2004. Na maanden van zeker 16 uur werken per dag zijn we dan ook echt toe aan wat rust en gezelligheid in Nederland. Toch zullen we beide het leven missen hier in Guatemala, al is het dan maar voor een paar maanden. We zijn zo vertrouwd geraakt met het leven hier en voelen ons er helemaal thuis.

Carla gaat het meest de mensen missen die op straat leven in die onverbeterlijke viezigheid, klinkt vreemd maar het zijn stuk voor stuk schatten die genieten van wat aandacht, medische zorg en eten. Driemaal per week krijg je met deze mensen en kinderen te maken en dat schept absoluut een band. We kennen ze dan ook allemaal en het enige wat we hopen is dat we de meeste van hen nog levend zullen terug zien. We zijn getuige geweest van wel 12 sterfgevallen, zowel kinderen als volwassenen en wetende dat je niks kunt doen maakt je machteloos en verdrietig.

Ana-Maria gaat de ruim 300 kinderen missen die ze allemaal bij naam kent en in haar hart heeft gesloten. Heerlijk vinden ze het om door Ana-Maria geknuffeld te worden, want dat is wat ze missen in hun dagelijks leven.

Miriam

Enorm trots zijn we op Miriam want zij doet het geweldig op haar verpleegstersopleiding. Ze loopt nu stage in een ziekenhuis in Guatemala stad en de coördinator heeft ons net gebeld dat ze een van de beste is en een roeping heeft voor dit vak. Hopelijk resulteert dit in een baan volgend jaar.

Dit zou een mail worden vol vrolijkheid en wat we zoal gedaan hebben tussen het werk door, maar konden het toch niet laten om onze zieleroerselen met jullie te delen.
Lang leve het mooie weer in Nederland want daardoor heeft café "de Zet" van Reinier en Gerda in Bergen op Zoom een enorme omzet gehad en de fooienpot flink gegroeid en daar werden wij weer beter van. Ze zijn ook hier in Antigua geweest en natuurlijk hebben de verhalen van hen ook daartoe bijgedragen.
Nogmaals mag benadrukt worden dat we het heerlijk vinden te merken dat er velen in Nederland ons een warm hart toedragen. Vele acties en ideeën worden omgezet in geldelijke steun en daar zijn we werkelijk mee geholpen. De vaste maanddonateurs, nog steeds groeiende (meer dan 200), zijn voor ons een vaste bron van inkomsten zodat we af en toe iets structureels kunnen toezeggen.

Niet alleen in Nederland hebben we fans maar we zijn ook hard bezig België, Duitsland en Amerika te veroveren. Vele vrijwilligers hebben de weg naar ons huis gevonden en vele zijn aan het werk en hebben het bijzonder goed naar hun zin. Zo is er op het moment een heuse filmmaker (Roman) uit de Verenigde Staten hier die ons en onze projecten gefilmd heeft.

Ook Theo (vriend van Ana-Maria en sociaal fotograaf) heeft diverse reportages gemaakt en deze beschikbaar gesteld voor promotiedoeleinden.

Margriet (een vrijwilligster die 6 weken voor onze stichting heeft gewerkt) heeft alles van tekst voorzien en Soetkin (een Belgische) en Eli (een Engels/Nederlandse) zijn bezig de website te vertalen in het Engels.

Informatiebijeenkomst

Het resultaat van al deze inspanningen hopen wij jullie te laten zien op zondagmiddag 26 oktober in Rosmalen op onze informatiebijeenkomst. Ja, ja er komt weer een bijeenkomst en we hopen jullie allemaal te mogen ontvangen met andere geďnteresseerden. Half september ontvangt iedereen een uitnodiging. Maar vergeet vooral niet deze datum in de agenda te zetten.

Verjaardag van Ana-Maria

80 Gasten had Ana-Maria in 3 talen uitgenodigd om haar verjaardag te vieren. Ze had een ruimte afgehuurd bij ons in de straat. Een leuk restaurantje met een overdekt gedeelte, een grote tuin en een speeltuin, dus voor ieder wat wils. De vrijwilligers hadden alles prachtig versierd en er waren voldoende Guatemalteekse en Hollandse hapjes.
We waren de vorige dag al begonnen met het vieren van de verjaardag want in Nederland is het natuurlijk 8 uur vroeger. Ovidio, een dakloze die we wekelijks zien, zat op ons stoepje te wachten met een groot pak in zijn handen. Ana-Maria was zeer verguld toen ze het uitpakte. Een lampje onder een afdakje met een beertje op een bankje, alles in de kleur roze met een hoog aaibaarheids gehalte. Menig lachsalvo volgde want de dakloze vond dit een zeer elegant cadeau voor een dame uit Nederland. Het is gewoon mooi van lelijkheid, maar staat wel midden in de kamer op de televisie te pronken.

De volgende dag, ‘s morgens om half 6 werden we verblijd met een enorm vuurwerk recht voor onze deur. Het is de gewoonte hier als er iemand jarig is, om het nieuwe jaar in te luiden met een enorm geknal. Van slapen kwam daarna niets meer.
De vrijwilligers hadden een prachtig lied ingestudeerd en zo ook de zus en schoonzus van Ana-Maria.
Een tiental kinderen van het project El Buen Samaritano kwam zingend binnen met ieder een zonnebloem in de hand en een t-shirtje aan met achterop de naam "stichting Los Nińos", als zijnde een van de sponsoren van het project.
Natuurlijk ontbraken onze twee Guatemalteekse families niet. Miriam was er met haar 5 kinderen en ook Carlos met zijn gezin zat te glunderen. Na afloop is nog menigeen mee naar ons huis gegaan waar we grote schalen met macaroni klaar hadden staan. En zo werd het een lange doch heerlijke verjaardag.

Het mooiste cadeau voor Ana-Maria was wel een puppie hondje van 3 maanden met natuurlijk het liefste snoetje van de hele wereld. Ze kwam binnen met een grote rode strik om en een hemelsblauw halsbandje bezet met diamantjes. Carla blijft het geen soort van cadeau vinden en was niet echt blij, maar ze heeft zich erbij neergelegd en nu is mooie Keetje (zo heet het hondje) dan ook niet meer weg te denken in huize Los Tulipanes (de tulpen).

Ana-Maria is enorm in het zonnetje gezet en heeft een onvergetelijke verjaardag gehad.

Wat feiten over 2003

Wist u dat er sinds 1 februari:
  • 35 kilo rijst gekookt is;
  • 50 zakjes nasikruiden en;
  • 50 zakjes/kuipjes satésaus gebruikt zijn;
  • 64 zakjes cup a soup opgegaan zijn;
  • 3 liter Dreft voor de afwas gebruikt is (lang leve zoon Ruud die niet gelooft dat het hier niet te koop is en dit levenslang blijft sponsoren);
  • 700 liter water erdoor gegaan is in flessen van 20 liter;
  • 12 grote potten nescafé koffie en
  • 8 doosjes met thee gebruikt zijn;
  • 350 waxinelichtjes opgebrand zijn;
  • 420 uur internetverbindingen gemaakt hebben om contact met de achterban te onderhouden;
  • nog eens 280 uur achter de computer hebben doorgebracht om alle verslagen in orde te maken;
  • 9 flessen Campari soldaat zijn gemaakt, u weet wel na gedane arbeid is het...;
  • 3 literflessen gin, geen excuus;
  • 87 zakjes popcorn uit de magnetron op tafel zijn gezet;
  • een oven verknald is door een gasexplosie (gelukkig geen gewonden);
  • voor 30 vrijwilligers door ons Spaanse les verzorgd is;
  • 60 vrijwilligers ons huis hebben gevonden;
  • we maar 3 keer een stukje rundvlees gegeten hebben;
  • 4 doktoren en 3 verpleegkundigen in onze projecten hebben kunnen helpen;
  • er 64 extra koffers zijn meegekomen met spullen voor onze projecten;
  • heel wat pakken wijn, flessen cola en flessen bier genuttigd zijn;
  • meer dan 90 dagen lang er dagelijks minimaal 7 personen in ons huis waren;
  • wel 30 paspoorten, cheques en geld in ons huis bewaard werden;
  • geen bezoek meer is gebracht aan ons stamcafé;
  • niet een van ons ziek is geweest.


Na het voorgaande gelezen te hebben, begrijpen jullie wel dat we nu een beetje moe zijn. We verheugen ons er bijzonder op om al onze familie, vrienden en bekenden weer te zien in Nederland.
Het meest verheugen we ons op de informatiebijeenkomst op zondagmiddag 26 oktober om 14.00 uur in Rosmalen op het bedrijf van onze penningmeester. Het zal een heel bijzondere bijeenkomst worden en we hopen dan ook jullie daar allemaal te mogen ontvangen. De uitnodiging zal, zo mogelijk per e-mail, eind september naar jullie gestuurd worden.

We hebben echt onze draai gevonden in Guatemala en we zijn tot de conclusie gekomen dat we het met elkaar getroffen hebben en besloten dat we er weer een jaar voor gaan.

Lieve mensen dat waren zo een paar feiten die we jullie niet wilden onthouden. Jullie zullen het voorlopig zonder nieuwsbrief moeten doen omdat we gaan proberen de website regelmatig te voeden met goede informatie. De eerste aanpassingen zullen dan ook in september plaatsvinden.
Dank voor alles en tot in Nederland

Muchos besos de Ana-Maria en Carla

Vergeet niet regelmatig ook de website te bezoeken. Eind september zal er veel nieuwe informatie op verschijnen en ook de uitnodiging voor 26 oktober.