Antigua, augustus 2003 (1)



Lieve mensen,

Het heeft even geduurd maar al lezende zullen jullie begrijpen waarom. Er is zo ontzettend veel werk verzet in de afgelopen 3 voorbij gevlogen maanden, dat we ons genoodzaakt zien de nieuwsbrief in 3 delen te maken. Menig verhaal zal wat uitgebreider op onze website te zien zijn.
Het is zover, onze website is in de lucht en wij zijn er bijzonder trots op en hopen dan ook dat jullie snel een bezoek brengen aan www.stichtinglosninos.nl Wij zullen regelmatig in onze nieuwsbrieven verwijzen naar onze website.

Familiebezoek

Allereerst is er veel familiebezoek geweest. Twee zussen van Ana-Maria zijn hier geweest. Anja met man en 2 kinderen in mei en Ineke met haar zoon Mathijs en schoonzus Annie in juli. Met Anja en haar gezin heeft Ana-Maria een beetje door Guatemala gezworven. Met Ineke heeft Ana-Maria Belize bezocht. In verdere verhalen zullen hun namen regelmatig terugkomen, want het was niet alleen een bezoekje aan Ana-Maria persoonlijk, maar ze brachten ook nog allerlei verrassingen mee voor de projecten.

Toen Carla terug kwam uit Nederland is haar zus Christine meegekomen. Christine heeft 14 dagen mogen meegenieten van de drukte in huize Los Tulipanes (de tulpen). Want ja, zo heet ons huis tegenwoordig. Menig project werd weer bezocht en het contact met de vrijwilligers die hier al waren werd weer aangehaald.

Het heerlijke van familie over hebben is toch wel de goede zorgen. De kookkunst van Christine en van Ineke en Annie was niet te versmaden en het gaf ons die extra tijd die we nodig hadden om alles in goede banen te leiden. Tegen 5 uur in de middag weten vele vrijwilligers ons huis te vinden en dan is het echt de zoete inval. En wat is er dan heerlijker om toch om 7 uur je maaltje voorgeschoteld te krijgen.

Ana-Maria in Guatemala en Carla in Nederland

Toch een rare gewaarwording als je gewend bent zo intensief met elkaar samen te werken. Natuurlijk hebben we de e-mail maar toch. Carla heeft in Nederland alles goed kunnen organiseren met het bestuur en menig toekomstig vrijwilliger op bezoek gehad in Den Bosch. Ook het maken van de website heeft veel aandacht gevraagd en is, zoals jullie kunnen zien, heel mooi geworden. De vele gevulde koffers stonden klaar om door liefhebbers opgehaald te worden.

Ana-Maria heeft in Guatemala de vrijwilligers ontvangen en ze laten zien hoe de Spaanse scholen werken en de introducties bij de projecten verzorgd. Natuurlijk zijn de meeste vrijwilligers ook mee geweest met eten geven aan de mensen op de vuilnisbelt en op straat.

Vrijwilligers

We hebben de afgelopen 3 maanden ruim 35 vrijwilligers mogen ontvangen. Deze vrijwilligers zijn bij ons terecht gekomen via mond op mond reclame, via onze website en via een stukje op internet. We hebben voor het merendeel van deze jonge mensen een Spaanse school kunnen regelen, een gastgezin of studentenhuis en een project om in te werken. Het intensieve contact dat we hadden met de vrijwilligers via de e-mail, heeft zich in Antigua voortgezet.
Iedereen heeft koffers vol met materiaal voor ons meegenomen en ons huis leek vaak op een opslagplaats, maar we hebben er ondertussen al heel wat kinderen blij mee kunnen maken. Niet alleen de kinderen maar ook de projecten die we steunen hebben we ruim kunnen helpen met de gul gegeven spullen. Denk aan de tandenborstels en de bekers, de rugzakjes, de schriften en de potloden en niet te vergeten de fantastische inzameling kleding.

Acties door vrijwilligers

Drie musketiers
We hebben te maken gehad met zeer inventieve vrijwilligers. In Nederland waren er spontaan acties georganiseerd. Zo waren hier de drie musketiers. Drie in Maastricht afgestudeerde internationale bedrijfskundigen die met elkaar 6 jaar intensief hadden gestudeerd en als afsluiting van deze periode iets wilden doen voor de minder goedbedeelden. Na een maand Spaans te hebben geleerd zijn ze gaan werken in het project El Buen Samaritano en daar zijn ze direct in contact gekomen met de enorme armoede van menig gezin. Ze hebben een brief naar hun achterban in Nederland gestuurd waarin ze vroegen om donaties voor verbetering van de huizen van diverse gezinnen. Samen met onze stichting hebben ze 10 huizen vanaf de grond bijna opnieuw kunnen opbouwen en de gezinnen kunnen helpen met bedden, matrassen, tafels en stoelen. Daarnaast hebben ze stichting Los NiŮos enorm geholpen met het goed organiseren van menig ander project.

Keramiek
Zo was hier ook Marie Verdijk, een bekende keramiste uit Tilburg die aan menig Guatemalteek de kunst van het beschilderen van tegeltjes heeft bijgebracht. De opbrengst was voor onze stichting. Samen met andere vrijwilligers heeft ze in het opvanghuis voor aids patiŽnten San Jose, met 20 kinderen T-shirtjes beschilderd en mag El Buen Samaritano zich gelukkig prijzen met een wand vol geschilderde handjes van de kinderen die elke dag naar dat project komen.
Marie heeft hier veel ideeŽn opgedaan en dat heeft zich weer geuit in een kleine keramiek tentoonstelling van haar hand in het cultureel centrum in Antigua.

Medische gegevens in kaart gebracht
De twee doktoren Jetske en Sonja, die spontaan alle projecten bezocht hebben en een start hebben gemaakt voor het in kaart brengen van de medische gegevens van de gezinnen in de diverse projecten die wij ondersteunen.

Alle vrijwilligers hebben ons hart gestolen en hun inzet is overweldigend. Het contact dat ze onder elkaar hebben is enorm en vele bundelen hun krachten. Gezamenlijk besluiten ze schoolbankjes en tafels te kopen, trips worden georganiseerd naar de dierentuin en voor de kleinsten naar de speeltuin.

Paaseitjes
Niet alleen door de vrijwilligers zijn er spontaan acties opgezet maar ook door de achterban in Nederland.
Anja (de zus van Ana-Maria) heeft een paaseitjes actie georganiseerd met groep 8 van basisschool De Spindel in Bavel, de school van haar kinderen. De kinderen hebben zakjes gevuld met 10 chocolade eitjes en die deur aan deur verkocht. Er was via het plaatselijk weekblad melding van gemaakt en de opbrengst was dan ook fantastisch.

Zip you lip
Op het Norbertus college in Roosendaal hebben 2 zoons van Helene (vriendin van Ana-Maria) meegedaan aan een "zip your lip" actie. Dit houdt in dat de kinderen een X aantal uren niet eten en drinken en die uren laten ze sponsoren. Deze actie heeft ook een fiks bedrag opgeleverd.

Verjaardagsdonatie
Carla (een vriendin van Carla) heeft haar verjaardag groots gevierd en ze heeft iedereen gevraagd een bijdrage te geven aan onze stichting. Ook dat heeft het nodige opgebracht.

Hoefnagels
De Personeelsvereniging van de firma Hoefnagels in Tilburg houdt regelmatig gezellige avondjes met allerlei acties voor onze stichting. Geweldige initiatieven waar we natuurlijk erg blij mee zijn.

Natuurlijk zijn we heel intensief bezig met de vrijwilligers en hun acties en gelukkig komen al deze initiatieven ten goede aan de projecten. Onze prioriteit blijft dan ook de projecten.

Familie Cucul

Onze familie Cucul maakt het uitstekend en de kinderen doen het nog steeds zeer goed op school. Moeder Miriam vordert al aardig met haar studie voor verpleegster. Ze heeft er een extra cursus instrumentenleer bij genomen zodat, als ze straks in januari klaar is, haar kans op werk iets groter wordt.
Jonathan en Brayan zijn fanatieke voetballers geworden en zijn wekelijks te vinden op de voetbalclub in Antigua. Hun Engels gaat met sprongen vooruit. De aanpassingen na de verhuizing van de vuilnisbelt naar een gewoon huisje gaan steeds beter en het vertrouwen in de toekomst lijkt in zicht.

Dak- en thuislozencentrum

De Albergue (het dak en thuislozencentrum) is dankzij een gulle gift van het Rode Kruis afdeling Eindhoven afgebouwd. We zijn hard bezig alles operationeel te maken zodat de deuren binnenkort geopend kunnen worden. Dat is hard nodig want we hebben de laatste maanden vele daklozen zien sterven.
Het woord dak- en thuislozen brengt bij jullie een bepaalde associatie teweeg, maar laat gezegd zijn dat, wat er zich hier afspeelt op straat en op het vuilnisbeltje in Antigua, in geen enkele verhouding staat. Ruim een jaar geven we nu 3x per week eten en we kennen ze allemaal. Dat maakt het soms ook zo zwaar als er zich weer een sterfgeval voordoet.
Neem Josť, een jochie van 19 jaar, lijmsnuiver eerste klas met zijn eigen kartonnen huisje op de vuilnisbelt. Elke keer zagen we hem meer achteruit gaan, maar toch was er telkens weer die glimlach en die vraag naar een extra omhelzing, een paar nieuwe schoenen en een extra broodje. Op maandag zagen we hem nog, weliswaar lopend met een stok, en op woensdag hoorden we van zijn zus (die sinds kort ook met een kindje van 2 maanden in een kartonnen huisje woonde) dat hij in het ziekenhuis lag. Op vrijdagavond vertelde zijn zus dat Josť gestorven was en onmiddellijk het ziekenhuis moest verlaten. Hij gaat dan gewoon in een grote zwarte plastic zak zonder naam in de grond, heel normaal hier. De zus vroeg of we een kist wilden kopen. Afgesproken met de begrafenisondernemer dat we elkaar de volgende dag om 9 uur zouden ontmoeten. Alles behalve de zus de volgende dag, dus zijn we samen maar alles gaan regelen en als enige twee naar de begraafplaats gegaan. Daar ligt hij nu 5-hoog ingemetseld in een nis en we hebben de nis voor 5 jaar betaald, kosten 50 Quetzales (6 dollar). Die hele ochtend was een grote verschrikking en het voert te ver om dit op papier te zetten, maar vraag ons gerust naar het verhaal. Dit is ons niet in de koude kleren gaan zitten en we zijn dan ook echt een paar dagen erg van streek geweest.

Ondertussen heeft de Gemeente hier de vuilnisbelt schoongeveegd en de meeste huisjes zijn door een bulldozer vernietigd. Dit neemt niet weg dat het zich gewoon verplaatst heeft naar een andere locatie.

Jorge

Naast narigheid kunnen we jullie ook melden dat onze Jorge het goed maakt en dat hij weer kan zien. We waren onze laatste nieuwsbrief geŽindigd met de trieste mededeling dat hij erg ziek was en niet meer geholpen kon worden. De dag voor vertrek van Carla hebben we hem nog onder kunnen brengen in een opvanghuis voor aids patiŽnten, Hospicio San Josť in San Lucas, even buiten Antigua. Een klein maar goed georganiseerd opvanghuis voor terminale kinderen en volwassenen met aids. Onze Jorge mocht meteen blijven en we hoefden niks te betalen. We moesten alleen beloven hem wekelijks op te komen zoeken en iets mee te nemen van fruit of verbandmiddelen voor meerdere personen. Omdat Carla in Nederland was is Ana-Maria 6 weken lang elke week, meestal samen met een of meerdere vrijwilligers, op bezoek gegaan. Ze hebben hem behandeld en je kunt het geloven of niet maar hij kan weer zien. Hij heeft zijn gezichtsvermogen bijna volledig terug en is na 6 weken ontslagen wegens uitstekende conditie. Hij blijft wel onder controle wat de aids betreft maar een dak boven zijn hoofd, drie maaltijden per dag en zijn medicijnen hebben hem weer het leven terug gegeven.
Jorge hebben we in Antigua onder kunnen brengen in een eenvoudig onderkomen en we hebben ervoor gezorgd, dat hij naar de AA gaat. Na vele jaren zonder, heeft hij eindelijk weer een soort werkvergunning en kan nu een baan gaan zoeken.

Na het intensieve contact met de Hospicio proberen we ook hen extra te bedenken met onze gegeven donaties. Laatst zijn er drie koffers met medicijnen en verbandmiddelen gebracht. Met Marie de keramiste en een aantal vrijwilligers hebben we met de ruim 20 kinderen daar T-shirtjes beschilderd. Luisterend naar drie nonnetjes in het wit met een gitaar en stemmen als nachtegalen.Wat een vredige sfeer.

Lieve mensen, we zijn nog niet op de helft van onze nieuwsbrief en aangezien het anders te lang wordt gaan wij beloven het vervolg snel te sturen.