Antigua, september 2002



Lieve allemaal,

Elke keer is het weer een heel werk om deze rondzendbrief te maken en te versturen maar als we daarna de reacties krijgen zijn wij weer heel erg blij dat we het gedaan hebben. Vooral het meedenken, het steunen en het aandragen van nieuwe ideen geeft ons een goed gevoel en houdt ons ook op het rechte pad. En dat rechte pad valt niet altijd mee, we maken heel veel mee en ook ontmoeten we veel mensen en die mensen kennen weer andere mensen die ons kunnen helpen met informatie of onze hulp wordt ingeroepen voor weer andere projecten.
Aangezien wij een zwak hart hebben nemen we voor iedereen de tijd en bezoeken dan ook menig project en we staan dan ook steeds weer versteld wat er allemaal gedaan wordt door de vele buitenlanders hier. Eenieder is dan ook specialist op haar of zijn terrein.

Het geeft te denken. Sombere bui??? Nee, we gebruiken gewoon ons nuchtere Hollandse verstand. We merken ook dat er veel haat en nijd onder de diverse projecten bestaat en dat is natuurlijk heel begrijpelijk want iedereen vist in dezelfde vijver en aangezien het niet zo goed gaat met de economie is ook hier "geld" schaars goed geworden. Samenwerking schijnt gewoon niet bespreekbaar te zijn terwijl wij denken dat je samen toch heel sterk zou kunnen zijn. Het is dan ook heerlijk dat wij 2 paar handen hebben om daadwerkelijk iets mee te doen.

Keetje

Ons Keetje is inmiddels al weer een paar weken bij ons maar we maken wel wat met haar mee hoor. We zijn nota bene voor en tegen alles verzekerd behalve voor het hebben van een hond en uitgerekend zij wordt ziek en moet speciale medicijnen hebben. En een bezoek van de dierenarts op een zaterdagavond is ook niet mis. Nu blijkt dat er een kans in zit dat ze blind kan worden want ze heeft bloed achter haar ogen.
Ook dient zich de ene aanval na de andere aan (epilepsie!), dus nu gaan we het maar in de specialistenhoek zoeken. En wij maar denken dat ons Keetje iets heel speciaals is, maar hoe meer wij letten op de hondjes hier in de straat hoe meer we er achter komen dat ze een "echt van alles" ras is. Maar we kunnen haar voor geen goud meer missen, want we zijn echt aan haar gewend en het is heerlijk haar hier bij ons te hebben. Inmiddels heeft ze bank, stoel en bed ontdekt en dat vindt ze toch comfortabeler dan een koude stenen vloer.

Verjaardag

Ana-Maria heeft voor mij een onvergetelijke verjaardag verzorgd, ik viel van de ene verrassing in de andere maar degenen die Ana-Maria kennen hadden ook niet anders verwacht. We begonnen al de avond van te voren met champagne en lekker hapjes want tenslotte was het in Nederland al 13 september.
Daarna een heerlijke brunch in het prachtige caf van Silvia (de vrouw van de burgemeester), met de werkgroep van het dak- en thuislozen project. Werkelijk een fantastische ontvangst met allerlei cadeautjes en hapjes en een wijntje.

Daarna troonde Ana-Maria mij mee naar het kantoor van Safe Passage en volledig onverwachts werd ik geconfronteerd met een aubade van de medewerkers en een enorme taart en een monsterlijk groot bloemstuk. Werkelijk hartverwarmend.
Van 4 tot 6 uur hadden we wat mensen uitgenodigd in ons huis en ook daar werd ik enorm verrast door de lieve attenties. Rond een uur of 6 zijn we weer eten gaan geven aan de mensen die hier op straat leven. Wij hebben echt ons hart verpand aan deze mensen. Ze herkennen ons al en zijn echt blij dat we even tijd voor ze hebben, niet alleen de boterham, maar ook de broodnodige aandacht en het vertellen wat hun bezighoudt is iets wat ze fijn vinden.

Waterpark

Zaterdags zijn we met 7 kinderen van de vuilnisbelt naar een waterpark geweest. Het waren kinderen die nog nooit een uitje gehad hadden en het was dan ook groot feest voor het grut. De avond van te voren hadden we al 2 kinderen in huis. Zodra ze binnen kwamen heeft Ana-Maria ze met de voeten in een teiltje met sop gezet, want deze kinderen hebben dus echt helemaal niks, op een paar vieze kleren en een paar vieze voeten na. Daarna onder de douche de haren gewassen, want we zagen de luizen lopen. Ana-Maria heeft echt haar roeping als moeder van 15 kinderen gemist, want er was absolute discipline hier in huis en ze luisterden dan ook perfect.
Een lekker bord spaghetti en yoghurt met honing na, maakten dat ze zich helemaal thuis voelden. We hadden badkleding voor ze gekocht, want zelfs een fatsoenlijke onderbroek om in te zwemmen was er niet. Onderweg naar het waterpark hadden we een picknick georganiseerd met veel lekkers. Al met al een heerlijke verjaardag; ik kan iedereen aanraden zo de 50ste verjaardag te vieren. De vele telefoontjes en de tientallen mailtjes waren heerlijk. Het deed me enorm goed en ik was er dan ook erg blij mee. Dank jullie wel allemaal. Een fijne verjaardag om op terug te kijken en alles is vastgelegd in een boek wat Ana-Maria voor mij gemaakt heeft.

Bruiloft

Wij komen door ons werk ook veel in contact met de plaatselijke bevolking en zo werden we uitgenodigd voor een bruiloft van een van de leraressen van het Safe Passage project. Weer een hele belevenis met vele nieuwe aspecten en Ana-Maria en ik genieten dan ook volop van al deze nieuwe ervaringen en lachen heel wat af.
We werden getrakteerd op kip met brood op plastic bordjes met een ondefinieerbaar drankje en dit gecombineerd met een enorm luide disco met krakende muziek waar Frederik en Matthijs om zouden lachen. Werk aan de winkel hier voor jullie jongens!

Doa Tina

Maar naast de vrolijke dingen worden we ook geconfronteerd met de trieste kant van het leven en zo is dan ook onze doa Tina plotseling overleden. Sinds een jaar verzorgt ze onze was en is een goede vriendin geworden. We hadden erg veel bewondering voor haar want naast haar vele werk voor don Pablito en onze was en strijk zorgde ze ook nog voor haar huishouden van 15 personen en ik kan jullie vertellen dat het erg zwaar voor haar was.

Sander

Sander is inmiddels vertrokken. Wij hebben hem uitgeleide gedaan en we zullen hem node missen. Hij was een grote steun voor ons en heeft een mooi verslag gemaakt van ons plan Los Arbolitos.
Hij heeft dit plan gepresenteerd aan het bestuur van los Nios. Het bestuur heeft positief gereageerd op dit plan. We hebben dit plan uitvoerig beschreven in rondzendbrief nr. 4 (30 augustus 2002).

Steun

Samen met de directeur van Safe Passage (Hanley Denning) gaan we nu kijken hoe we invulling aan deze plannen kunnen geven, want het is een zwaar en verantwoordelijk plan dat best veel geld kost. Heerlijk dat Thijs er is om ons bij te staan en als het een beetje wil is er over 1 maand een echte website (joepie) en als Thijs over 5 maanden naar huis gaat dan hebben we een goed marketing- en communicatieplan liggen.
Thijs studeert aan de HES in Amsterdam en mag de tijd in Guatemala bij ons als zijn stage beschouwen.

Projecten

Ondertussen blijven wij ons bezig houden met de 3 projecten door hand- en spandiensten te verlenen.

  • De facilitaire zaken voor Safe Passage blijven wij verzorgen en zoals jullie weten is dat het onderhouden van contacten met medische teams, constructieteams, met de kinderen naar ziekenhuis of dokter gaan en nog honderd dingen meer die komen kijken bij het organiseren voor een project van 300 kinderen van een vuilnisbelt.
     
  • Daarnaast het huis voor de dak- en thuislozen (zie verder in deze mail)
     
  • Het dorpje in de bergen. Wij zijn zeer nauw betrokken bij deze projecten.
     

Helaas heeft het medische team afgezegd, omdat er een negatief reisadvies was i.v.m. 11 september, maar ze hebben wel beloofd om in februari terug te komen. Kun je nagaan wat een invloed het hele 11 september gebeuren heeft op de wereld. Wel hebben we 20 tandartsen op bezoek (Rotaract Guatemala) gehad die alle kinderen nagekeken hebben en ook de moeders voorlichting hebben gegeven hoe met hun gebit om te gaan.

Dak- en thuislozenproject

Heel druk zijn we met het dak- en thuislozenproject hier in Antigua. We zijn er op een of andere manier ingerold en het laat ons niet meer los.
We weten dat het ook in Nederland bestaat, maar dit is toch echt een graadje erger. Antigua is best een luxe plaats en dan is het des te schrijnender om te zien hoe er toch zo'n 80 tot 100 mensen zich 's avonds in hun kartonnen doos of plastic zak hijsen om daar de nacht in door te brengen.
De meeste zijn verslaafd aan het snuiven van lijm of aan de alcohol en dan hebben we het niet over een lekker wijntje maar we praten over pure alcohol vermengd met water of thinner.

Toen ons gevraagd werd om mee te helpen om deze mensen eten te geven hebben wij dan ook geen moment getwijfeld. Dat doen we nu ook ongeveer 2 tot 3 keer in de week.
De gemeente doet een klein beetje en verder proberen we geld van mensen hier te krijgen. Het is geen duur project want we kunnen voor ongeveer 200 quetzales (25 dollar) 80 mensen eten en iets te drinken geven.
We gaan altijd onder begeleiding van de toeristenpolitie, zij weten precies waar deze mensen zijn. Alhoewel wij ons nog nooit bedreigd hebben gevoeld is het toch een veilig idee.

Wel raken wij elke keer behoorlijk van streek als we kinderen van een paar jaar oud zien liggen in een kartonnen doos of we zien een jochie van 10 al lijm snuivend onder een deken op de straat liggen, dan voelen we ons behoorlijk machteloos. We hopen dan ook dat er gauw de 40.000 dollar komt om het gebouw voor deze mensen af te bouwen en operationeel te maken.

Ondertussen kunnen wij met kleine dingen helpen, o.a. een speciale stok voor een bijna blinde man, wat medicijnen of een paar schoenen of een warme trui of een deken en een vriendelijk woord. Wij vinden het dan ook fijn dat we tenminste deze mensen n avond met een volle maag kunnen laten slapen.

Steun uit Nederland

Carla vertrekt woensdag 25 september naar Nederland voor een maand of 2 en wordt dan afgelost door Ana-Maria die tot eind januari in Nederland blijft. Zo kunnen zij op 2 fronten door blijven werken. Samen hebben we dan ook 4 maanden de tijd om Nederland te overtuigen dat ze ons moeten steunen. We gaan proberen via deze rondzendbrief onze belevenissen in de twee verschillende werelddelen te koppelen zodat jullie maandelijks volledig op de hoogte blijven.

Lieve mensen, het is toch weer een heel verhaal geworden en er zal binnen nu en een maand een extra mailtje komen waarin al onze plannen zijn uitgewerkt, zodat jullie exact weten wat we doen en voor wie. Naast het onderzoek voor het basico huis blijven dit de 3 projecten waar we ons voorlopig op willen toeleggen.

Saludos y besos,
Carlita y Ana-Maria

Ana-Maria krijgt vele vragen over haar nieuwe e-mail adres. Tiscali heeft enkele maanden geleden wish.net overgenomen en bij de ontvangen mail staat er nu aackermans@tiscali.nl Vanaf heden kunnen jullie dus dit e-mail adres gebruiken om Ana-Maria te bereiken, maar geen nood ook de mailtjes via wish.net komen nog steeds aan.

Kleding

Nog een laatste hint: in de mail hebben jullie kunnen lezen dat er behoefte is aan kleding. Vooral kinderkleding voor de leeftijden van jaar tot 12 jaar. Alles kunnen we gebruiken, ondergoed, zwemkleding, sokken, schoenen, rokjes, jurkjes, blouses, t-shirts, jasjes, korte en lange broeken. Dus kijk nog eens kritisch door de kleding en laat ons via de e-mail weten dat er spullen zijn dan komt een van ons die in de komende 4 maanden ophalen. Er komen zeer regelmatig mensen onze kant op en we laten ieder van hen wat meebrengen. Alvast dank hiervoor.