Antigua, mei 2002



Lieve allemaal,

Vandaag zijn we precies 1 week in Guatemala. Het lijkt alsof we nooit weg zijn geweest en wat we al gedaan hebben in deze week, dat willen jullie eigenlijk niet weten. We hadden ons voorgenomen om de eerste week te acclimatiseren, maar dat gaat niet als je beiden zoveel energie hebt. We steken elkaar aan en vul de rest dan maar in.

Afscheid

Maandagavond 29 april hadden we een afscheidsetentje in Amsterdam in het huis van de vriend van Carlaís zoon. Ook mijn speciale vriend Frits was daarvoor uitgenodigd. Het was een fantastisch diner, compleet met champagne. Frits bracht ons even na twaalven naar ons hotel waar we dachten nog zo'n 5 uurtjes te slapen. Vergeet het maar, we waren te uitgelaten, mede door de drank, en hebben nog zeker 2 uur in de bar van het hotel gezeten, samen met Frits.
Toen we eindelijk tegen drieŽn richting bed gingen, namen we in onze loop ieder nog een rood-wit-blauw lint mee, dat als versiering in planten was aangebracht vanwege Koninginnedag. Ook vond Carla een vaasje met bloemen op de kamer wel gezellig, dus dat ging ook mee. En daar moet ik de komende tijd dus mee gaan samenwonen. Als dat maar goed gaat. Na goed en wel 2 uur geslapen te hebben moesten we al weer op. We hadden elkaar niet veel te zeggen, de man met de hamer was te zeer aanwezig.

Op het vliegveld ging alles zeer voorspoedig en de gehele reis heeft geen problemen opgeleverd. De Amerikanen vonden het enig dat we de rood-wit-blauwe linten om hadden en vroegen of we een medaille hadden gewonnen.

Dat we in een klein wereldje leven blijkt wel weer uit het volgende. In het vliegtuig van Londen naar Miami zat er ene Piet naast me en dat bleek een broer te zijn van Lenie die in Cuenca, Ecuador woont. Die Lenie ken ik erg goed van de tijd dat ik in Cuenca woonde. Hij was op weg naar Amerika om voor de derde keer te gaan trouwen, met achterlating van 8 kinderen en hordes kleinkinderen in Nederland.

Aankomst in Guatemala

Om 18.30 uur kwamen we in Guatemala stad aan, precies volgens planning. Maar het zou te mooi voor woorden zijn geweest als er niets fout zou gaan. Mijn grote knalgele tas was helaas niet met het vliegtuig meegekomen. Dat betekende dus dat ik een van de komende dagen terug moest om de tas op te gaan halen. Een chauffeur uit Antigua, die Carla goed kende, stond ons op te wachten en bracht ons naar het tijdelijke logeeradres in Antigua. Daar werden we hartelijk verwelkomd, maar we kregen al meteen allerlei regeltjes opgelegd en daar houden we niet zo van. Na een dag hadden we alle twee iets van, wegwezen hier.

Sander, de stagiaire die al 2 weken eerder was aangekomen, ging de volgende dag met ons op zoek naar andere woonruimte. We kochten meteen een mobiele telefoon zodat we alle aankondigingen van huizen te huur, meteen konden bellen. Nou dat heeft dus precies 2 dagen geduurd en de dames zitten sinds vrijdag in hun eigen huis op enkele straten van het centrum vandaan.

Eigen huis

Ik zal in het kort proberen te omschrijven hoe het eruit ziet. De voorkant is donkergeel en om binnen te komen moet je 2 treetjes nemen. Het geheel bestaat uit een voorhuis en een achter-huis, gescheiden door een binnenplaatsje met wat planten en een hangmat. Het voorhuis is 15 meter lang en 4 meter diep en verdeeld in een huiskamer, eetkamer en keuken. Het achterhuis heeft 2 grote slaapkamers met in het midden een badkamer. Aan de zijkant bij de keuken is nog een binnenplaatsje met een badkamer en een klein kamertje waar we ons kantoor van gemaakt hebben en waar ik nu deze mail zit te maken. Tevens hebben we telefoon en kabel televisie. De televisie hebben we tijdelijk gekregen van de Amerikaan waarbij Carla vorig jaar woonde. Bij de huur is ook eenmaal per week een werkster inbegrepen en die komt morgen. Er waren wat kleine dingetjes niet goed aan het huis en die zijn inmiddels allemaal verholpen en dat in Guatemala!
We hebben al enkele Nederlanders op bezoek gehad en de eerste 2 bijeenkomsten met Hanley, de directeur van het project Safe Passage. Ook hebben we al een leegstaande school bezocht die eventueel kan gaan dienen voor de kinderen die we willen laten doorstuderen.

Plannen

Hanley is heel erg blij met onze komst en geeft ons alle medewerking om straks in september met een gedegen plan te kunnen komen. Sander heeft al enorm veel voorwerk gedaan door de juiste contacten te leggen met mensen in Antigua. Met een van hen, ene Federico gaan we morgen uit eten en we verwachten van hem veel steun bij ons onderzoek. Morgen gaan we ook voor het eerst naar de vuilnisbelt een stuk grond bekijken dat mogelijk gedoneerd gaat worden en waar dan het multifunctioneel centrum op gebouwd zou kunnen gaan worden.

Carla begint donderdag op het kantoor van Safe Passage inzicht te krijgen in de administratie en ik ben de vliegende kiep die overal voor inzetbaar is. In ieder geval zal ik nog enkele dagen rond de vuilnisbelt gaan kijken of er nog stukken grond in aanmerking zouden kunnen komen. Ik kijk er wel naar uit om de kindjes weer te zien en ben benieuwd of ze me nog herkennen.
Van alle vrijwilligers die er vorig jaar waren zijn er nog twee die ik ken en de rest is allemaal nieuw.

Meesterkok

Er zijn wel veel Nederlanders in Antigua op vakantie. De temperatuur is heerlijk en tussen al onze drukte door genieten we van het zonnetje, een lekker kopje koffie op een terras en af en toe een glaasje wijn.
Vandaag zijn we begonnen met verstandig eten, want we willen enkele kilootjes kwijtraken. Carla is een meesterkok, dus van het weinige weet ze nog iets lekkers te maken. Ik ben enorm blij dat ik hier samen met Carla ben. We vullen elkaar goed aan en hebben het erg gezellig in ons huis.

Adres

In mijn vaarwel mail vanuit Holland had ik een postadres opgegeven waar jullie eventueel post naar toe konden sturen. Dat kan gewist worden. Het nieuwe adres is:

Sra. Ana-Maria Ackermans
Novena Calle Oriente nr. 4B
Antigua
Guatemala

Telefonisch zijn we bereikbaar vanuit Nederland op nummer 00502.832.6647 of op het mobiele nummer 00502.590.3546. In Nederland is het 8 uur later dan in Guatemala. Mocht iemand behoefte hebben een van onze stemmen te horen dan kan het beste tussen 4 en 5 uur in de middag gebeld worden, dan is het bij ons 8 of 9 uur in de ochtend.

Wij hebben uiteraard de moord op Pim Fortuijn gevolgd via de kranten op Internet. Er zijn geen woorden voor deze brute daad. En wij maar denken dat we in een gevaarlijk land wonen.

Lieve allemaal, blijf positief denken, neem niet teveel hooi op de vork, neem op tijd rust en geniet van de kleine dingen. Ik denk zeker aan jullie en voel me gesterkt door jullie warme belangstelling.

Saludos de Ana-Maria en natuurlijk ook van Carla,
die inmiddels tot Carlita is omgedoopt.